فرماندهای که نگهبان جوان را تنها نگذاشت
به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید والامقام سردار حاج عبدالرسول فتحینیا در شهرستان گتوند و در خانوادهای مؤمن، مذهبی و ولایتمدار دیده به جهان گشود. پدرش فتحاله و مادرش زهرا نام داشت. این شهید گرانقدر در سال ۱۳۸۱ به جمع پرافتخار سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیوست و با سالها مجاهدت، اخلاص، تعهد و حضور در عرصههای مختلف خدمت، به درجه سرتیپ دوم نائل آمد.
سرانجام این سردار رشید اسلام در دهم اسفندماه ۱۴۰۴ بر اثر حمله موشکی رژیم صهیونیستی و آمریکایی به فیض عظیم شهادت نائل آمد و به یاران شهیدش پیوست. پیکر مطهر این شهید والامقام، پس از تشییعی باشکوه، در گلزار شهدای شهرستان گتوند و در جوار دیگر شهدای سرافراز آرام گرفت.

متن خاطره:
شهید فتحی نیا از مأموریت برگشته بود.
آن شب دیر وقت به ستاد آمد و هوا هم بهشدت سرد بود.
من داخل محوطه ستاد قدم میزدم که شهید فتحینیا به طرفم آمد و پرسید: «چیزی شده؟ ناراحتی؟»
گفتم: «الان شیفت هستم و نمیتوانم محل خدمتم را ترک کنم، کسی هم نیست جای من بماند. بچهام مریض شده و همسرم تنهاست؛ نمیتواند او را به بیمارستان ببرد.»
شهید گفت: «کلید اتاقت را بده من جای تو میمانم تا بروی و بچهات را به بیمارستان ببری.»
باورم نمیشد فرمانده ام جای من نگهبانی بده.
خواستم دستش را ببوسم، اما اجازه نداد.
با مهربانی گفت: «کلید را بده و برای رسیدگی به فرزندت برو»
بعدها با خودم فکر میکردم چطور ممکن است فرماندهای با آن مسئولیت، خودش جای یک نیروی جوان بایستد. آن شب، برایم روشن شد که شهید فتحینیا فقط فرمانده نیروهایش نبود؛ در لحظه نیاز پشتیبان و همراه آنها هم میشد.
انتهای پیام/