آخرین اخبار:
کد خبر : ۶۳۵۵۴۱
۱۲:۴۱

۱۴۰۵/۰۸/۱۸
فرازی از وصیت‌نامه شهید «علی اصغر ضیایی»؛

شهید ، از مردم خواست نگذارند خون شهدا پایمال شود

شهید علی‌اصغر ضیایی، بسیجی شهید اهل سریش‌آباد قروه، در وصیت‌نامه خود مردم را به پاسداری از انقلاب و ادامه راه شهدا سفارش کرد و از خانواده‌اش خواست در صورت شهادتش به جای گریه و بی‌تابی، به این افتخار مباهات کنند.


شهید ، از مردم خواست نگذارند خون شهدا پایمال شود

به گزارش نوید شاهد کردستان، شهید علی‌اصغر ضیایی یکم مردادماه سال ۱۳۴۳ در شهر سریش‌آباد از توابع شهرستان قروه دیده به جهان گشود. پدرش عزت‌الله، کشاورز بود و مادرش مستوره نام داشت. وی تا کلاس چهارم ابتدایی تحصیل کرد و پس از آن به شغل کشاورزی مشغول شد.

شهید ضیایی در سال ۱۳۶۱ ازدواج کرد و در پنجم شهریورماه سال ۱۳۶۲، در حالی که به‌عنوان بسیجی در منطقه کامیاران حضور داشت، هنگام درگیری با گروه‌های ضدانقلاب بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید. پیکر مطهر این شهید در گلزار شهدای زادگاهش، سریش‌آباد، به خاک سپرده شده است.

این شهید والامقام در وصیت‌نامه خود، ضمن تجلیل از امام خمینی (ره) و شهدای راه حق، مردم را به مراقبت از انقلاب، پیروی از ولایت و ادامه مسیر شهدا سفارش کرده است. او همچنین از خانواده‌اش خواسته است در صورت شهادتش، به جای گریه و ناله، به شهادت او افتخار کنند و او را حلال کنند.

متن وصیت‌نامه شهید علی‌اصغر ضیایی:

بسم‌الله الرحمن الرحیم

«إِنّا لِلّهِ وَإِنّا إِلَیْهِ راجِعُونَ»

به‌درستی که ما از آن خداییم و به سوی او بازمی‌گردیم.

 امام خمینی (ره) : «بکشید ما را، ملت ما بیدارتر می‌شود.»

با درود فراوان به رهبر عظیم‌الشأن انقلاب اسلامی ایران، نایب برحق مهدی موعود و امام زمان (عج)، امام خمینی (ره).

وصیت‌نامه خود را آغاز می‌نمایم.

سلام و درود بی‌پایان خدا بر امام خمینی بزرگوار، آن بنیان‌گذار جمهوری اسلامی ایران، و سلام و درود بر شهیدان راه فی‌سبیل‌الله که از جان و اموال خود گذشتند و به میدان مبارزه با دشمن مزدور تاختند و به درجه شهادت نائل آمدند.

وصیت من به تمام مردم غیور و شهیدپرور ایران این است که نسبت به انقلاب خویش مواظب باشند و برای پیشرفت آن کوشا باشند و در خط ولایت، که در حقیقت همان ادامه راه ایشان و ائمه است، باشند و راه شهیدان ما را ادامه دهند و نگذارند که خون سرخ شهیدان به هدر برود و پایمال بگردد. امیدوارم که راه شهیدان را ادامه داده تا به پیروزی برسند؛ و وصیت من به خانواده محترم این است که اگر من شهید شدم، برای من هیچ گریه و ناله نکنند و بر این شهادت افتخار کنند و هرچه بدی از من دیده‌اند، حلال کنند؛ و مادر گرامی، تو که در آغوش گرمت مرا بزرگ کردی و خیلی زحمت‌ها برای من کشیدی، تنها وصیت من به تو این است که شیر پاکت را به من حلال کنی.

ان‌شاءالله به امید پیروزی انقلاب اسلامی ایران و صادر شدن آن به تمامی جهان.

والسلام.

خداحافظ پدر، مادر، برادران و خواهران گرامی.


گزارش خطا

ارسال نظر
طراحی و تولید: ایران سامانه