از اشتیاق شهادت تا سفارش به جوانان

به گزارش نوید شاهد کردستان،شهید احمد شریفی فرزند محمدنبی و ربابه، در بیستم فروردینماه سال ۱۳۴۲ در شهر حسنآباد یاسوکند دیده به جهان گشود. او در خانوادهای مؤمن و متدین پرورش یافت. پدرش از طریق باغداری و کشاورزی امرار معاش میکرد و همواره تلاش داشت فرزندانش با روزی حلال رشد و تربیت یابند.
این شهید بزرگوار سرانجام در دهم فروردینماه سال ۱۳۶۱، بر اثر اصابت ترکش در منطقه عملیاتی فکه، به فیض عظیم شهادت نائل آمد و به حیات ابدی دست یافت.
شهید احمد شریفی در وصیتنامه خود، با اشاره به انگیزه حضورش در جبهههای نبرد، دفاع از اسلام را وظیفهای شرعی و انسانی دانسته و تأکید کرده است که در مسیر این مسئولیت، زندگی، آسایش و مادیات برای او در اولویت قرار ندارد.
در ادامه، متن کامل وصیتنامه شهید احمد شریفی را میخوانید:
متن وصیتنامه شهید احمد شریفی
همانطور که یک رهبر عالیقدر و دلسوز واقعی جهان بشریت فرموده است: عزت و شرف ما در گرو جنگ است. من بنا به وظیفه شرعی و انسانی خودم پا به میدان جنگ نهادهام و در حقیقت برای من زندگی و خانواده و آسایش و مادیات معنا ندارد.
گرچه بعضیها ظاهراً ما را دنیاطلب و راحتطلب قلمداد کردهاند، عملاً ما و زندگی ما و رفتار ما و هدف ما به همه ثابت خواهد کرد که ما چه میخواستیم و چه میخواهیم.
من یک بار به جبهه رفتم در سال گذشته، ولی آن لیاقت را نداشتم که مثل بعضی از دوستانم شهید بشوم و یا پیروز برگردم. با یک دنیا دلتنگی و ناراحتی برگشتم و هماکنون نیز خیلی خوشحالم که انشاءالله بعضی از مدت کوتاهی دامن امام حسین (ع) را خواهیم گرفت و برای شهدایمان گریه خواهیم کرد.
هیچکس، چه از خانواده و چه از دوستان، در صورت شهید شدنم حق سوءاستفاده از نامم را ندارد؛ چون هیچ منتی ندارد و هر کار هم کرده باشم، وظیفه شرعی و انسانیام بوده است.
به دوستان و آشنایان، نوجوان و غیره، هم یک تذکر برادرانه دارم که حتماً خواندن قرآن را یاد بگیرند و بیشتر مطالعه کنند و بعضی از شخصیتها را تا نشناختهاند، نکوبند.
اگر کسانی، چه از خانواده و چه از دوستان، با انقلاب موافق نیستند، در صورت شهید شدنم حق دفاع و تعریف و شرکت در جلسات عزاداری و ... را ندارند. در این امر دوستانم وظیفه بیشتری را دارند.
حقوقی که در سپاه برایم تعیین شده است، ماهی ۵۰۰ تومان آن را به فقرا بدهید و بقیه را بین خودتان (پدر و مادر) عادلانه تقسیم کنید.
هرکس از خانواده و اقوام و خویشان ما ضدانقلاب و یا بیتفاوت میباشند، پدر و مادرم بنا به وظیفه شرعی (تولی و تبری) موظفند که آنها را هرچه زودتر طرد کنند؛ در غیر این صورت در قیامت باید جوابگو باشند.
قبر مرا در کنار شهدای جهاد سازندگی حسنآباد درست کنند. در مجلس ختم من فقط باید انقلابیون و افراد حزبالله گرداننده آن باشند.
وصیتنامه مرا در جای مخصوصی که روی قبر درست میکنند، درج کنید.
در این تاریخ که نامه را مینویسم، مدت کوتاهی به حمله مانده است.
فقط برای پیروزی اسلام دعا کنید.
به امید پیروزی حق علیه باطل.