خاطره/ شوخی پیش‌گویانه
همرزم شهید مدافع حرم «علیرضا قنواتی» برایمان روایت می‌کند: «در حین عملیات آزادسازی، چندین خمپاره اطرافمان منفجر شد، اما هیچ آسیبی ندیدیم علیرضا با تعجب رو به من کرد و گفت: «احمد! چرا هرچه می‌زنند ما سالم میمانیم؟ از روزی که در سوریه با هم هستیم، هیچکدام ترکش نخورده‌ایم؛ یا مشکل از توست یا از من!» من هم به شوخی جواب دادم: «حتماً مشکل از توست!»
به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید مدافع حرم علیرضا قنواتی در یازدهم بهمن‌ماه ۱۳۴۸ در شهر جایزان از توابع رامهرمز چشم به جهان گشود. با آغاز جنگ تحمیلی، در حالی که نوجوانی بیش نبود، راهی جبهه‌های حق علیه باطل شد. ۶۰ ماه حضور مستمر در مناطق عملیاتی نظیر بستان، سوسنگرد، دهلاویه و شلمچه، کارنامه درخشانی از ایثار و مجاهدت او در دوران دفاع مقدس به یادگار گذاشته است.
وی پس از پایان دفاع مقدس، خدمت خود را در لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله (ص) ادامه داد و به افتخار بازنشستگی نائل آمد. با این حال، هیچ‌گاه دست از تلاش نکشید و علاوه بر مسئولیت در قسمت ترابری تعاونی مسکن سپاه، به کار و تلاش روزمره خود ادامه داد.
با آغاز بحران و غائله سوریه، فرصت دوباره‌ای فراهم شد تا وی خود را به صف مجاهدان برساند و به عنوان مستشار نظامی و فرمانده گردان زرهی در جبهه مقاومت حضور یابد. سرانجام در یازدهم مهرماه ۱۳۹۴ در حالی که در منطقه حمص به همراه همرزمانش در حال دفاع از حریم اهل‌بیت (ع) بود، بر اثر انفجار خمپاره و اصابت ترکش به پهلو، به درجه رفیع شهادت نائل آمد. پیکر مطهر این شهید والامقام سه روز پس از شهادت به میهن اسلامی بازگشت و در زادگاهش شهر جایزان در خاک آرام گرفت.
متن خاطره:
در عملیات آزاد سازی مناطق چندین خمپاره سمت ما ریخته میشد ولی هیچکدام آسیبی نمیدیدیم
علیرضا رو به من کرد و گفت: «احمد چرا هر چی میزنن ما هیچیمون نمیشه؟ از روزی که ما در سوریه با هم هستیم من و تو سالم میمانیم. یا مشکل از تو هست یا از من.»
من به شوخی به او گفتم: «حتماً مشکل از تو هست.»
علیرضا هم در ادامه گفت: «نه احمد مشکل از توست.»
دو روز بعد حدود ساعت نزدیک ۱۲ ظهر آتیش سنگین موشک و خمپاره به محل استقرار ما شروع شد.
من به سمت تانک دویدیم تا به آنان شلیک کنند.
ولی برق تانک کار نمیکرد.
من رفتم تا لودری که برای ساخت خاکریز بود را بیارم و تانک رو بکسل کنیم و روشن کنیم.
همین که از علیرضا دور شدم ناگهان صدای خمپاره عجیبی بلند شد.
به سمت علیرضا برگشتم علی غرق خون بود.
علیرضا از ناحیه پهلوی راست مورد اصابت ترکش خمپاره قرار گرفته بود و آخرین جمله اش: «السلام علیک یا اباعبدالله الحسین و مثل مادرش حضرت زهرا به شهادت رسید»
علیرضا درست میگفت مشکل از من بود تا از پیشش رفتم شهید شد.
انتهای پیام/