خاطراتی از شهید مدافع حرم مرتضی حسین پور
«مرتضی حسین پور» از پاسدارانِ نیروی قدس سپاه بود که در زمان شهادت، فرماندهی عملیات «لشگر حیدریون» را بر عهده داشت. وی، دقایقی قبل از اسارت «محسن حججی» بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید.
مردی با آرزوهای بزرگ
به گزارش نویدشاهدگیلان؛ مرتضی با اینکه عاشق شهادت بود نمی‌خواست به این زودی ها شهید شود.

شاید این عجیب ترین ویژگی اش بود. و گرنه همه شهدا کم و بیش شبیه به هم اند، برای همین خبر شهادتش برای بسیاری غیرقابل باور بود، چون وقتی داعش حمله کرد با وجود ترکشی که پهلویش را دریده بود، او را ایستاده دیده بودند.

مرتضی حسین پور هنوز نیروهایش را فرماندهی میکرد انگار یکبار دیگر زخمی شده باشد ، مثل همان ۵,۶ بار قبل ، اما اینبار در پایان آن درگیریِ سخت ، قلب مرتضی ایستاده بود. همان مرتضی حسین پوری که میخواست برای روز های سخت و کارهای بزرگ بماند.

نفربر انتحاری تکفیری ها با سرعت به سمت خط خودی در حرکت بود. نیروهای مجاهد عراقی هم برای پیدا کردن جان پناه به سرعت در حال عقب نشینی بودند.چاره ای هم نبود!

درصورت رسیدن انتحاری با آن همه مواد منفجره به خط خودی ، اگر هم کسی از ترکش های فراوانش جان سالم به در ببرد , به فاصله چند صد متر تمام موجودات بر اثر موج انفجار از بین می‌روند!

اما در این بین مرتضی را دیدم که در پشت یک دیوار نیمه مخروبه ایستاده و به نفربر انتحاری چشم دوخته. با هیبت خاصی به سمت نیروها فریاد می زد:«کجا عقب می رین؟ بمونین الان زرهی ما اون رو می زنه!»

خود مرتضی از جایش قدمی عقب نرفت. نیروها هم روحیه گرفتند و برگشتند در همان گیر و دار دو ترکش به پا و شکم مرتضی اصابت کرد. اما باز همانجا ایستاد. تا آخر که انتحاری را زدند و مجاهدین عراقی مرتضی را به عقب برگرداندند!
برچسب ها
نام:
ایمیل:
* نظر:
خاطرات شفاهی
عکس
تازه های نشر
اخبار برگزیده